Zo 27 sep: 10e Time Trial langs Korte Vliet

 

 

 

Hoofdmenu

 

Verslagen Baanatletiek

3 sep 2020: 1500 m in Naaldwijk

Het wordt elk jaar moeilijker een open baanwedstijd met electronische tijd te vinden. Maar gelukkig ik kon terecht voor een 1500 m in Naaldwijk. En mijn vrouw wilde mij wel rijden.

Ik was zo'n 10 jaar geleden met Ed ook in Naadwijk geweest : 1500 m in 5:55. En Ed liep nog harder.

Maar in 2016 liep ik al 6:29.87.

 

Als voorbereiding heb ik op 4 woensdag avonden interval training op onze eigen baan gedaan.

De eerste woensdag 8* 1 rondje , de volgende keer 5 * 1,5 rondje, daarna 3*2 rondjes en de laatste keer 2 * 3 rondjes.

Steeds in ca 1:40 per rondje. Dat ging.

En ook nog een keer bij de time trial van Ed een langer stuk als wedstrijd gelopen : 2500 m in 11:30.

Daarom vooraf als schema genomen 300 m in 1:20 en daarna 3 * 400 m in 1:45. Totaal 6:35.

Met, op basis van de 2500 m tijd, stille hoop dat het sneller (en sneller dan in 2016) zou kunnen.

 

Nu loop ik bij het zorg en zekerheidcircuit nog midden in het veld van de heren. Maar baanwedstrijden gaan veel harder. Daar ben ik normaal laatste.

 

Het weerbericht was : regen en wind tussen kracht 2 en 6.

Toen we aankwamen was het even droog. Toen ik bij de ingang vroeg waarik mijn startnumer kon ophalen, bleken ze die al in het clubhuis te hebben opgeborgen.

Ik was dus meteen al allerlaatste.

Maar goed met startnummer was ik nog op tijd om de 9e serie te zien starten.

Ik zat zelf in de 10e en langzaamste serie.

Met veel dames en junioren. Verder geen echt oudere heer.

Het miezerde. Bij de start bleef ik twee dames nog voor. Bij de tweede ronde haalden die mij al in.

Bij de derde ronde stak de wind op: eenzaam ploeteren tegen de wind.

Ik herkende het gevoel: de kracht loopt weg, waarom doe ik dit? En ik moet nog een ronde.

Maar na wind tegen komt wind mee. Dat was lekker. Ik kwam na de derde ronde door in 4:43, 7 seconden onder schema.

Dus nog 1 ronde doorzetten. Finisch in 6:32, 3 seconden onder schema. Electronisch bleek het 6:32.51 te zijn. 

En zoals verwacht, allerlaatste.

 

Dat was nauwelijks slechter dan in 2016. Ben ik tevreden mee.

Natuurlijk weer een clubrecord, maar bij vacante records lukt dat altijd.

Volgens de puntentelling van de atletiekunie voor senioren, is het nog altijd 23 punten waard.

Een betere maat voor mijn prestaties zijn de age-grading percentages. Zie https://runbundle.com/tools/age-grading-calculator.

Your time of 6:32.51 for 1500 metres as a 66 year old male yields an age-grading percentage of 69.71%.

Dus nu slechts Local Class. Ik moet het er maar mee doen.

Hein van der Kallen

30 aug 2019: 800 m in Voorburg

In de zomervakantie kijk ik welke baanwedstrijd ik eind augustus kan lopen. De instuifwedstrijden in Leiden en Gouda werden nu niet gehouden, maar wel een wedstrijd op vrijdagavond in Voorburg.

2 dagen voor de Vlietloop maar dat moest dan maar. In het concept tijdschema stonden drie middenafstanden 600 m, 800 m en 1000 m achter elkaar gepland. Dus een combinatie was geen optie. Ik koos voor mijn basisafstand de 800 m. Daar moet ik het snelst en dan heb ik dat meteen maar gehad.

 

Streeftijd: onder de 3:12. Want dan loop ik nog "in de punten", dacht ik. (De grens bleek later op 3:08 te liggen).

 

Mijn eerste baantraining was ontnuchterend: een snel rondje gelopen op onze baan (376 m) in 1:35. Nee dat is veel te langzaam. Hoe kan het dat ik twee jaar geleden veel harder liep? (800 m in 3:02).

Bij een echte wedstrijd kan je echter meer, denk ik dan maar. En meet daarna daarom maar geen tijd meer. En heb verdere trainingen gericht op heel blijven.

 

De woensdag voor de wedstrijd zie ik het trieste bericht dat Gert Velthuizen is overleden.

Gert was een vaste kracht in het veteranenteam dat mij als weg-loper uitnodigde om voor hen middenafstanden op de baancompetitie te lopen. Dat heb ik jaren gedaan.

Ik was niet echt goed (ik was bijna altijd laatste), maar liep voor het team nog wel "in de punten".

 

Bij Gert denk ik altijd terug aan die ene keer dat in de Zweedse estafette alles lukte. Met Gert, Ruud, mijzelf en Rob, liepen wij een clubrecord dat nog altijd staat.

Gert moedigde ook altijd iedereen aan. Toen ik een keer een 5000 m probeerde, riep hij de laatste 5 ronden: niet opgeven! De slechtste aanmoediging die je kan bedenken. Maar zo goed bedoeld.

Ik liep er ook clubrecords. En Gert, die clubrecords verzamelde als snoepjes, heeft de mijne nooit aangevallen. Hij gunde ze me.

 

De ochtend voor de wedstrijd was ik bij het afscheid van Gert in Lisse. Een goed afscheid.

Bij aankomst op de baan in Voorburg, werd ik meteen herkend (Jij was vanochtend toch ook in Lisse) en ging het meteen weer over Gert. De hele atletiekwereld kende Gert…

 

Er ligt een mooie 400m baan met 4 rondbanen en 6 sprintbanen. Ik waande me bij een soort clubkampioenschappen van Sparta. Bijna allemaal in geel en bijna allemaal pupillen en junioren.

Maar gelukkig had ik in de startlijst gezien dat er op de 800 m ook twee 45+ veteranen mee deden, waaronder een dame met een opgegeven beste tijd van 2:52. Daar wilde ik me op richten.

 

En inderdaad ik ben direct na de start achter haar gaan lopen en wist tot 600 m op 5 meter afstand te blijven. Toen liep ze weg en blokkeerde mijn tempo. Ik wist de laatste 100m te herstellen en kwam uiteindelijk 5 seconden na haar binnen. Weer als laatste.

 

Mijn tijd 3:05:28. Nog in de punten. (18 KNAU punten). En mijn eerste 65+ clubrecord.

 

Een betere maat voor mijn prestaties zijn de age-grading percentages. Voor een mooie calculator zie https://runbundle.com/tools/age-grading-calculator.

Your time of 3:05.3 for 800 metres as a 65 year old male yields an age-grading percentage of 70.82%.

70 % wordt op http://www.mastersathletics.net/index.php?id=2595 beschreven als “regional class” en is ongeveer mijn top-niveau. Tevreden dus.

Hein van der Kallen

 

9 feb 2019: Op naar buiten, binnen was al leuk.

In oktober ben ik weer bij Voorschoten '97 lid geworden en dat bevalt me uitstekend! Het plezier in en de spierpijn horend bij het lekker trainen en wedstrijden doen is weer terug na een paar jaar van weinig enthousiasme. Dat terwijl ik drie jaar geleden ontdekte dat een voormalig atletiekmaatje (Mario Spadon) nog steeds een Nederlands Record in handen had. Het laatste NR van een lid van de  Bataven-Leiden, de club waar ik de meeste tijd heb doorgebracht. (Side step. De Bataven was een van de twee clubs die opgingen in Leiden Atletiek, ooit, zo’n 25 jaar geleden).

Ik vond toen al dat ik dat record (50 meter horden indoor voor mannen van 60 jaar en ouder) moest verbeteren en eigenlijk vond ik ook dat ik de enige was die dat vooralsnog zou mogen. Als een soort erfgenaam van/eerbetoon aan Mario… Maar ik moest nog drie jaar wachten en dat heb ik dus gedaan.

22 december in Utrecht zou het moeten gebeuren. Maar ik had een tijdje geen leuke horden wedstrijd meer gedaan en nog wat obstakeltjes om te overbruggen. Geen gemiep, aan de slag. Heerlijk dat de oefenhorden bij V'97 zo laag kunnen! Concentreren op 50 meter met hekkies van 84 cm hoog, was het devies. Dus in oktober (normaal een “rust”maand) starten met veel hordenoefeningen om iets van souplesse terug te krijgen en veel, heel korte, stukjes sprinten. Daarnaast houd ik van wedstrijden doen dus op zoek: Alkmaar, Assendelft en Sittard moesten zorgen voor een goede voorbereiding, het goede gevoel terug krijgen.

Alkmaar was een chaos qua hordenrace, de nuttige 50 en 60 meter sprint waren gelukkig nog iets om met plezier naar terug te kijken. De dag erna naar de nieuwe hal van Lycurgus. Wat een mooie hal! En zowel de 50 als de 60 meter gingen al een stukje beter, maar ik had wel het idee dat er nog heel wat gedaan moest worden….

Aldus weer terug naar Voorschoten en weer heel veel oefeningen over die hekken, weer hele korte stukjes sprinten met en zonder horden.

Sittard was een mooie belevenis. Zaterdags al weg, overnachten in een mooie B&B, en zondag aan de bak. En ook in de bak, want zes keer verspringen is toch weer zes keer een sprintje van zo’n 30 meter. Laat ik het er maar op houden dat dit laatste het belangrijkste was. De 60 meter horden ging dit keer wel lekker, maar het zag er wel sloom uit zeg.. (Mijn vrouw Heleen had het gefilmd, ik schrok er zelf van…). Toen Utrecht!

 

Ik heb in mijn atletiekleven van nu zo’n 40 jaar misschien wel 600 of 700 wedstrijden over horden gedaan (indoor, outdoor, kort, lang, los, in tienkampen, steeple zelfs), maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest als die dag. Het moest en het zou die toen gebeuren, ik had speciaal nog een extra zakje met “utrechtpuntjes” gekocht,  pepte mezelf op met de tekst dat ik het kon:  “10.46 was niet zo scherp” (bij de mannen 65+ staat het record ongeveer 0,4 seconden sneller…) en deed nog maar een keer soort van versnelling. Uitstel van mijn race. De ingeschreven tegenstander, die misschien wel net zo hard kon lopen, had zich afgemeld. Toch wel fris hier. Weer niet aan de beurt. ” ach, Gert, je kan het” was de goed bedoelde succeswens van een collega master hordenloper. ”Staan de horden nu op de goede plek?”. Ja, het kon. En het ging en met 10.40 was het pleit beslecht: Mario was zijn record na bijna 29 jaar kwijt en ik heb het!

Daarna had ik even moeite om weer op te laden voor de trainingen richting het NK indoor. Gelukkig kwam ik zonder werk te zitten (nou ja, alleen om te trainen is dat gelukkig, verder niet!) en kon ik weer aan de gang. Lekker overdag bezig met die 60 horden en hinkstap op de vrijdag van het NK. Horden: prettig gespannen, goed ingewerkt en gewoon een nette race neergezet. Helaas waren er twee man sneller dus een derde plaats, maar wel onder de 12 seconden gekomen.

Bij hinkstap stroef begonnen, als eerste van de 6 deelnemers over de 8 meter en zelfs serieus aan de leiding met 8.20 in de vijfde ronde. Dat er iemand naar 8.27 ging in zijn laatste poging was niet erg, ik mocht toch na hem en zou het wel even laten zien. Blokje een stukje verder weg gezet vanwege het Mellaard effect (in je laatste poging wil je nog wel eens net iets extra’s doen en dan kom je precies niet uit ipv precies net wel) en gaan! Klap op de balk, goeie hink, eindelijk een stap die goed voelde en een behoorlijke landing, ik wist dat het gelukt was! Achterom kijkend in de zandbak zag ik een gat in het zand die duidde op pakweg 8.60 a 8.70, maar waarom was ik de enige die enthousiast was?

Simpel zat, ik had mijn “Mellaard effect“ net niet goed genoeg ingeschat, was twee cm ongelding en dus bleef de 8.20 staan, op plaats 2.

Resume: Een heerlijk indoorseizoen gedraaid, plezier in atletiek en wedstrijden doen weer terug en nu op jacht naar mooie clubrecords in de buitenlucht.

Met plezier gelopen en geschreven door Gert Velthuizen

26 aug 2018: 5 seconden teveel

Zoals inmiddels traditie doe ik eenmaal per jaar een baanwedstrijd, en wel eind augustus.
Omdat ik niet graag mijn eigen records aanval probeer ik steeds andere afstanden te kiezen.
Dit keer koos ik als hoofdnummer de 1000m bij de Kaas en Stroopwafelinstuif in Gouda.
Voor de 1000m was het clubrecord mannen 60+ nog vacant, dus succes verzekerd.
Zo'n 25 jaar geleden heb ik in Leiden een handgeklokte 3:28 op de kilometer gelopen, maar das war einmal..  Als streeftijd koos ik nu 4 minuten rond. Doorkomst na 200 m 45 sec, na 600m 2:20.


Als bijnummer koos ik ervoor eens een kortere afstand te proberen : de 400m. Die was 1 uur later, dus dat moest kunnen. Alleen staat daar al een 60+ clubrecord van Theo van der Krogt op 77.29.
En een eerdere poging een 50+ record op de 200m van Theo aan te vallen mislukte toen ook. Dus Theo was in zijn tijd een betere sprinter..
Nu had ik 3 jaar geleden bij clubkampioenschappen een handgeklokte 1:19 gelopen, dus dat moest mijn streeftijd voor de 400 meter maar zijn. En wie weet..


Als training op de eigen baan vorige week eerst maar eens 5 x een getimed rondje gelopen. Tja wat moet dat hard…
Als training afgelopen woensdagavond op de baan nog een keer 10 maal 200 meter op beoogde snelheid gelopen ( zonder te timen). Dat voelde lekker. Ik was er klaar voor.


Dan de wedstrijd.
Eerst de 1000m. De anderen liepen direct bij me weg. Dat ben ik gewend. Maar tussentijden liepen op schema! Alleen dat laatste rondje, dat duurde weer net te lang. Eindtijd 4:01.90.
2 seconden boven streeftijd. Ben ik heel tevreden mee :-).
En als enige in de 60+ categorie was ik weliswaar overall laatste maar ook eerste in mijn categorie.
Dus mocht als prijs weer mijn pakje Goudse stroopwafels ophalen.


Daarna de 400m. Terecht zat ik weer in de eerste en de langzaamste serie.
Naar mijn gevoel ging het aardig: het moest sneller dan een 1000m en ik ging ook echt veel sneller.
Uithijgend keek ik naar de volgende serie: wat ging die 60+-er langzaam. Daar zou ik toch wel voor zitten…
Nee dus. Ik was weer overall laatste en nu derde in de 60+ categorie. Tijd 1:21,88.
3 seconden boven streeftijd. Dat is op die afstand echt teveel :-(.
Volgend jaar nieuwe categorie en nieuw kansen.
Maar die 400 meter laat ik dan maar zitten..

Hein van der Kallen 

 

25 aug 2017: Twee clubrecords op 1 avond

Zo rond eind augustus begint het voor mij een beetje traditie te worden om mijn vorm na de zomervakantie op de baan te testen. Zie immers mijn prestaties van 2015 en 2016 bij de loopnummers van de masters 60+ clubrecords

onderdeel prestatie naam atleet datum plaats
400 m 77.29 Theo vd Krogt 10-5-2009 Leiden
1500 m 6.29,78 Hein van der Kallen 25-8-2016 Leiden
2000 m 8.55,75 Hein van der Kallen 26-8-2015 Leiden
5000 m 22.27.03 Ton Borsboom 10-5-2009 Leiden

Normaal ga ik daarvoor naar de instuif bij Leiden. Maar daar stond voor de middenafstand een 1500 meter op het programma. En om nou mijn eigen record aan te vallen..

Daarom had ik dit keer de Goudse Kaas- en Stroopwafelinstuif in Gouda uitgezocht, waar de 800 m op het programma stond. En omdat ik er dan toch zou zijn, en er voldoende tijd in het programma tussen zat, ook maar een 3000m.

 

Dat zouden dan twee clubrecords worden, want beide afstanden waren nog vacant. De voorbereiding ging goed tot maandag 14 aug toen ik na een wat fanatiek gelopen rondje Vlieland forse spierpijn in mijn rechter dijbeen kreeg. Als ik opstond moest dat heel rustig, en bukken deed pijn. Ik heb daarom de laatste twee weken nog maar één keer voorzichtig getraind. Op de wedstrijddag nog wat tempo gewandeld, en zowaar de pijn zakte, ik kon toch meedoen.

 

Zoals altijd bij zo'n instuif was er een gevarieerd deelnemers veld, maar maar weinig masters.

Bij de 800m ging de eerste ronde in 1:23.

De tweede ronde is altijd moeizaam, weet ik, en ik finishte als laatste in 3:02,29.

Daar was ik al heel tevreden mee, want tien jaar geleden liep ik 2:55.

En ik liep zeker veel harder dan op de 1500 m.

Het verval viel mee en ik wist dat ik volgens de atletiektelling "in de punten" had gelopen.

 

De 3000 was moeilijker. Eigenlijk wilde ik harder lopen dan Ton Borsboom op de 5000m.

Dus streeftijd 4:30 per kilometer.

Maar dat liep ik eerder op de 2 km ongeveer ook al, dus dat zou heel moeilijk worden.

De eerste kilometer lukte het wel : doorkomst op 1 km in 4:25. Maar ik voelde al dat ik dat niet vol zou houden. Toen ik, weer als laatste, binnenkwam, liep de klok al niet meer, en tevreden was ik niet.

De enige andere 60+ master die ook zei op 13:30 weg te gaan zat meer dan een minuut voor me.

Publiek zei dat ik zo mooi constant had gelopen, maar ik wist dat dat nou juist niet gelukt was.

De eindtijd bleek 13:54,94. Dus 4:38 per kilometer. Maar net sneller dan mijn 10 km's op de weg...

 

Toen maar als troost mijn prijs op de 800m opgehaald : een pak echte Goudse Stroopwafels.

Ik was daar immers wel 1e (en laatste) in de masters 60+ geworden.

De grote loterij afgewacht, met wat extra lootjes van een al vertrokken mede-atleet.

Maar, anders dan Ed eerder, won ik geen mountainbike…

 

Nu ik dit stuk schrijf nog maar eens nagekeken hoe de verschillende 60+ tijden in de atletiek puntentelling worden gewaardeerd: (2000 m telt daar niet)

afstand tijd  punten
400 meter 1:17.29 15 punten
800 meter 3:02,29 40 punten
1500 meter 6:29,78 32 punten
3000 meter 13:54,94 55 punten
5000 meter 22:27,03 181 punten

Ik loop dus erg constant, en mijn 3000 m was zelfs beter dan mijn 800m!

De tijd van Ton Borsboom was gewoon véél beter. Verschil moet er zijn.

Ton Goossen heeft inmiddels ook een baanlicentie genomen.

Die kan straks mijn 60+ records met gemak breken. Dat hoort bij het spel.

Succes Ton!

Hein van der Kallen

 

© 2020-2021 Voorschoten '97 / Webmasters; Alle rechten voorbehouden.