Sportblessurespreekuur
Bestuur
7x7 toernooi

Rabobank: sponsor jeugd Voorschoten97

Hoofdmenu

Het Wonder van Wassenaar!

Door Robert Toret

Wassenaar - Het geduld werd danig op de proef gesteld, maar het lange wachten werd zaterdag eindelijk beloond voor de meiden van de MO11-3 van Voorschoten ’97. Na veertien nederlagen op rij was daar eindelijk de allereerste overwinning óóit voor het afgelopen zomer nieuw opgestarte team.


 

Veel van de meiden, die tussen de negen en elf jaar oud zijn, voetballen dit seizoen voor het eerst en hebben dus nog amper ervaring. Dat was voor de winterstop goed te merken. Ondanks dat ze nooit opgaven, moesten ze vaak hun meerdere erkennen in de tegenstander, waarvan de speelsters vaak simpelweg verder in hun ontwikkeling waren. De najaarscompetitie werd dan ook afgesloten als puntloze hekkensluiter, waarbij het doelsaldo (4 voor en 98 tegen) boekdelen sprak. Nederlagen met dubbele cijfers waren vaker regel dan uitzondering.

 

Toch bleef de vriendinnenclub een hecht team vormen en werd er weldegelijk – al was dat misschien niet direct in de uitslagen zichtbaar – progressie geboekt. Na het winterreces werd dan ook vol goede moed aan de voorjaarscompetitie begonnen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, de bal is rond en elke wedstrijd begint bij 0-0, om maar wat voetbalclichés van zolder te halen en af te stoffen.

 

Desondanks leverden ook de eerste drie wedstrijden van 2019 evenzoveel verliespartijen op. Hetgeen overigens nooit ten koste ging van de sfeer, want winst of verlies: het is bij de MO11-3 altijd een feestje.

 

Zaterdag werd in alle vroegte afgereisd naar Wassenaar, waar SVC ’08 als sparringpartner zou gaan fungeren. Tijdens de warming-up was het al goed te zien: scherpe koppies. Het stemde de ‘harde kern’, gevormd door de altijd in groten getale aanwezige ouders, optimistisch: zou dit dan dé dag zijn?

 

In de beginfase stond de groengele afweer nog flink onder druk, maar dankzij een brok onverzettelijkheid en goed keeperswerk van Daniëlle kon de nul worden gehouden. Voorschoten groeide in de wedstrijd en halverwege het eerste bedrijf was daar de 0-1. Het was Jelka die een vloeiende Voorschotense aanval doeltreffend afrondde.

 

Na rust werd de voorsprong zelfs verdubbeld door Quinty: 0-2. Een ongekende weelde, maar de papa’s en mama’s waren er nog niet gerust op. Het was immers al zo vaak misgegaan dit seizoen. De wilskracht die de meiden toonden, was echter ongekend. Achterin stond het, met Louka, Jula en Sophie en Nikki, als een huis, op het middenveld bleven Britt, Nova en Ilayda maar ‘vuile’  meters (het was op écht gras) maken en voorin liepen Jelka, Hannah en Quinty op elke bal.

 

Tien minuten voor tijd gaf Sophie zichzelf een mooi verjaardagscadeautje, door  na een aanval over vele schijven de bevrijdende 0-3 binnen te schieten. Waar aan de kant al een voorschot werd genomen op de aanstaande primeur, bleven de meiden in het veld gelukkig scherp en zo werd niet alleen de eerste overwinning binnengehaald, maar hield Daniëlle ook nog eens voor het eerst haar doel schoon. De ontlading na het laatste fluitsignaal van de 81-jarige (!) scheidsrechter Zier van der Zwan, die zich onder de indruk toonde van de teamspirit van de MO11-3, was enorm. De meiden vierden feest alsof ze zojuist de Champions League hadden gewonnen. Dat is wellicht nog een brug te ver, maar daags na het Mirakel van Madrid kreeg ook het Wonder van Wassenaar gestalte. Een wedstrijd die een mooi plekje zal krijgen in de kronieken van het Voorschotense voetbal.

 


© 2018-2019 Voorschoten '97 / Webmasters; Alle rechten voorbehouden.